HollandSwimming Nieuws

Stop
Play
Geschreven door Rob Bartol    maandag, 17 september 2007 14:58    PDF Afdrukken E-mail
Zwemlog Daan Glorie

  Hollandswimming – zwemlog zaterdag 22 september

 “Zaterdag was de mooiste dag van de week. En je wist als je naar je vriendjes keek, die gaan heel wat beleven”; zo ging altijd de begintune van de voetbalserie ‘All Stars’. Een fantastische serie waarvan ik altijd weer geniet (zelfs als ik naar de herhalingen kijk). En misschien is zaterdag ook wel de mooiste dag van de week, een vrije dag en meestal een dag waarin ik veel zwem. Voorheen ging ik namelijk altijd naar het 50-meterbad in Alkmaar om een 10km-training af te leggen in voorbereiding op de IJsselmeeroversteek. De schema’s waren pittig (met wisselslag en natuurlijk lange borstcrawlafstanden) en gemaakt door de hoofdtrainer van OEZA, Ids Gobes (die vroeger ook o.a. trainer was van Maarten van der Weijden). Maar deze zaterdag geen 10km-training, want ik ben net weer een week aan het trainen. Een goede, rustige trainingsopbouw is belangrijk, want een seizoen kan heel lang duren (zeker als je openwaterzwemmer bent).

8.15: Ik keek op de klok en schok me dood. Het was nogal laat en ik wilde toch nog even meetrainen bij OEZA. Er is ook wel een training bij het Y, maar dat is maar een uurtje (en om daar 2 uur voor te reizen is niet echt de moeite waard). Daarom dat ik besloot om mee te trainen bij OEZA (met toestemming van Ids natuurlijk). De OEZA’ers waren verbaasd dat ik mee kwam trainen (“Wat doe jij hier?”), maar de meeste zwemmers vonden het toch wel leuk. Een rustige training. 8 x 100 wisselslag inzwemmen en een 30 x 50 meter. De training verliep goed en ik kon met gemak 35’ers zwemmen op de 50-meters. Na de kern nog even op de estafette-overnames geoefend. Dat is toch wel belangrijk, want op overnames kan je veel tijd winnen maar ook verliezen. Ik kijk meestal goed naar de zwemmer, tel de slagen en vervolgens ga ik al een beetje voorover hangen (want je moet nog met de tenen contact met het startblok maken voordat de andere zwemmer aantikt). 

 Eenmaal thuis ontbijten, de krant lezen (ja, opnieuw de sportkatern) en werken aan school. Er ligt nog een enorme stapel aan werk dat ik moet verzetten: een notulen maken, portflio’s maken, opdrachten afmaken en een paar hoofdstukken van organisatiekunde doorspitten. De rest van de dag een beetje uitgerust van de afgelopen week en op tijd naar bed (rusten is namelijk ook erg belangrijk).

Maar toch wil ik nog wat kwijt, een persoonlijk verhaal over zwemmen. Het is een zomerdag in 2000, mijn allereerste openwaterwedstrijd in Amsterdam. Ik zal het nooit vergeten (sommige dingen onthoud je voor altijd). Het was een 800 vrije slag in de Slotervaart. Het was koud en vies water en ik werd laatste, maar dat was niet zo belangrijk. Ik had 400 vrije slag gezwommen en na het keerpunt was ik zo moe dat ik over ging naar de schoolslag. Toen ik eruit klom zei ik tegen mijn vader: ‘Dat openwaterzwemmen doe ik nooit meer’. Maar het kan raar lopen in een ‘zwem’leven. In had me het jaar erna ingeschreven voor 3 wedstrijden, want de openwaterwedstrijden waren toch wel gezellig. En geleidelijk ging ik steeds meer wedstrijden in het openwater zwemmen. In 2004 een heel klassement bij de junioren, 7de in het klassement geworden en in datzelfde jaar de Noord-Hollandbeker uit handen van Edith van Dijk ontvangen, dat was voor mij een enorme stimulans om verder te gaan met openwaterzwemmen.

Een paar jaar daarvoor ontmoette ik Ok van Batenburg (de legendarische coach) en die had het met mij over de IJsselmeeroversteek. Het leek mij een enorme uitdaging om daaraan deel te nemen. In 2006 nam ik de uitdaging aan en zwom het IJsselmeer over, een enorm unieke ervaring (mede door alle OEZA-supporters op de kant, dat vergeet ik ook nooit meer). Na afloop ze ik: ‘Ik doe dit nooit meer’, terwijl ik onverwachts Nederlands Kampioen was geworden. Ik had pijn geleden, heel erge pijn, maar ik wilde niet opgeven, net als bij die eerste openwaterwedstrijd. En dit jaar weer de uitdaging aangenomen, 3de op het NK geworden, maar er toch meer voor getraind.

Sinds een tijdje heb ik het motto van Sebastiaan Reijnen in mijn hoofd: ‘Pijn is emotie en emoties kun je uitschakelen’ en daar zit wel wat in. Nog een wijze les: ‘Zeg nooit, nooit’.   


Hollandswimming   zwemlog vrijdag 21 september

 Zwemlog dag 5 alweer, de tijd gaat zo snel. Vrijdag: de dag verklapt het eigenlijk al: een vrije dag. De vrijdag is voor mij een vrije dag, want ik hoef niet naar school. Maar dat betekent niet dat ik niets te doen heb of mij hoef te vervelen. In de ochtend kon ik eindelijk een keer uitslapen tot half negen. Ontbijten, krantje lezen (vooral de sportkatern elke ochtend), tanden poetsen en daarna wat aan mijn studie doen: een protfolio voor studieloopbaanplanning en schriftelijke vaardigheden aanleggen. Verder nog wat lastige opgaven van bedrijfseconomie oefenen en natuurlijk ‘Evers staat op’ luisteren. Ik vind het altijd wel lachen die radiocolumn van Peter Heerschop, een satirische kijk op de afgelopen week. 

 13.00: de leswagen van Marcel Kulft staat voor de deur. Het is weer tijd om te kijken of ik kan auto-rijden. Het is voor mij al les 43 (!!!) en het gaat al steeds beter, maar het is nog niet goed genoeg. Deze keer moest ik onder andere borden volgen. Eerst naar IJmuiden, toen Driehuis en nog een stukje Santpoort. Het rijden ging op zich best wel goed, totdat we in een straatje kwamen met heel veel geparkeerde auto’s. Ik moest rechtsaf en toen kwam er een auto van rechts. Dat betekende dus een ingreep. Ik ging met een te hoge snelheid door de bocht en met het slechte zicht (door die auto’s) is dat dus supergevaarlijk. ‘Het is net alsof je het niet verwacht dat er een auto komt. Maar je moet juist altijd en overal auto’s verwachten en gevaarlijke situaties’; zegt mijn rij-instructeur. Weer een leermomentje: voortaan koppeling ingedrukt en eventueel terugschakelen naar zijn eerste versnelling. Ook moet ik nog steeds wat beter kijken, mijn aandacht leren verdelen (over de verkeerssituaties) en gevaarlijke situaties ontdekken. Het klinkt zo makkelijk: ‘Je moet gewoon beter kijken’. Maar het is moelijker dan het is, want je moet alles in de gaten houden, dan nog schakelen (maar dat gaat nu wel automatisch) en altijd en overal dus bestuurders verwachten. Na anderhalf uur rijden is de les voorbij. ‘De volgende les moet ik het gevoel krijgen dat ik veilig met jou in de auto kan zitten. Jij bent verantwoordelijk voor het feit dat ik veilig van punt A naar punt B kom’; zegt Marcel als tip voor volgende week. 

  15.00: de fiets op en met de trein naar Amsterdam voor weer een Y-training. Deze keer eindelijk mijn foto-toestel meegenomen en dus kon ik wat plaatjes schieten voor deze mooie hollandswimming.com site. Ook nog even een groepsfoto, maar helaas staat Sebastiaan Reijnen er niet op. Hij was op stage met zijn studie. Maar gelukkig kunnen we altijd nog fotoshoppen tegenwoordig. Het was weer een lange training van 7 km met in de kern een zware 5 x 200 wisselslag en een 4 x 1000 vrije slag. Er was weer heeeeeel erg veel ruimte, dus een halve 50-meterbaan voor iedere zwemmer. Af en toe kwam Jantje (Jan-Willem van der Graaf) bij mij in de baan rugslag zwemmen. De oorzaak: het Floraparkbad is geen rugslagbad. Wat is nu precies een rugslagbad? Dat is een zwembad met van die blauwe (of andere kleur) strepen op het plafond zodat je in een rechte lijn kan blijven zwemmen op de rugslag. Maar het Floraparkbad is een groene koepe zonder strepen, dus geen rugslagbad. Ik denk dat de zwemmers onder ons dit wel snappen. De 4 x 1000 vrije slag moesten we tussendoor met een paar tempoversnellingen zwemmen, maar het was niet extreem zwaar, want de rest mocht je ‘normaal’ tempo zwemmen. Voor mijn gevoel lekker gezwommen, lekker ontspannen en de tijden waren ook wel oke zo vroeg in het seizoen: 13.30.00 / 13.20.00 / 13.25.00 en 13.22.00. Daarna nog met flippers gesprint en lekker 200 meter uitgezwommen. In totaal toch in de trainingen bij het Y zo’n 21 km gezwommen, niet slecht voor een eerste trainingsweek na 1,5 week rust. Na de training gezellig douchen met Ilona Broeders en Tom, Vera en Jan-Willem en een beetje haasten om de bus van 19.31 te halen. 

21.40: eindelijk weer thuis, maar met een tevreden gevoel over de training. Nu nog even dat logboek invullen en volgende week inleveren. Op het menu stond weer een oer-Hollandse maaltijd: rauwe andijviestampot met een speklapje. Buikje rond, morgen weer een zwemlog.    


  

Zwemlog donderdag 20 september 

6.30: Mijn donderdag begint al vroeg. Vroeg? ‘Ja, want ik ga trainen’. De training van het Y is pas om kwart voor acht (’s avonds) en dan moet ik heel lang op school blijven voor die ene training van driekwartier. Daarom dat ik besloot om ’s ochtends in mijn thuisbad ‘De Waterakkers’ zwem. Er is dan ’s ochtends vroeg baanzwemmen en dan kunnen ook wedstrijdzwemmers extra trainen. Een bijkomend voordeel is dat het zwembad 200 meter lopen is en omdat ik badmeester ben, hoef ik niet te betalen voor het baanzwemmen. Het is best wel druk in de ochtend, omdat veel ‘oudjes’ ook hun meters willen maken (maar vooral gezellig praten denk ik). Het is een lichte (normaal de hersteltraining van woensdag eigenlijk) training van driekwartier: een stukje inzwemmen en daarna een kern met ‘easy’ starttijden; 100 vrije slag elke 1.45, dat is ook wel eens lekker.

Na een dag zonder zwemmen ging het best goed (en misschien ook iets te hard). Na driekwartier trainen haastend terug naar huis, want ik wilde de trein van 8.21, de intercity naar Nijmegen, nog halen. En jawel hoor, het is weer oud-Hollands weer: regen, regen, regen. Heb ik me helemaal gehaast, blijkt dat te trein een vertraging heeft van 10 minuten. Op het perron gewacht en genoten van de muziek van DJ Tiesto. In de trein was het enorm druk, dus dan worden er meestal geen kaartjes gecontroleerd. ‘Goedemorgen allemaal, vervoersbewijzen alstublieft’; hoor ik opeens achter me. Toch nog een controle in deze drukte. Na afloop van het kaartjes controleren blijkt dat van de hele trein slechts 5 personen met een ongeldig vervoersbewijs te reizen. ‘Ze weten dondersgoed dat ze niet met korting mogen reizen en dan doen ze het toch’; zegt de conductrice. 

9.15: Aangekomen op school, jas in de kluis en wat huiswerk maken. Pas om 12.25 weer les, dus had ik genoeg tijd om nog wat rechten en organisatiekunde te leren. De schooldag ging razendsnel voorbij, alleen het werkcollege (waarin opdrachten worden gesproken) bedrijfseconomie duurt heel lang. De leraar komt met allemaal wijsheden en de les lijkt te veranderen in een filosofische les: ‘Jij bepaalt of iets waar is of niet’,  ‘Geloof niets en vertrouw niemand: niet je vader, niet je moeder, niet je opa en niet je oma’,  ‘Geloof alleen in jezelf’. Allemaal wijsheden die betrekking hebben op het feit dat je kritisch naar een schoolboek moet kijken.  De les duurt voor effe voor half 5, gelukkig: ‘Ik kan de trein nog halen’. 

17.20: Eindelijk thuis. Er staat een lekkere maaltijd op me te wachtten: noedels met ananas, paprika, taugé en stukjes kip. Heerlijk toch? Buikje rond, en nu weer aan het werk. Mijn vader brengt me naar het Fitnesscentrum in Limmen. Deze keer niet om de trainen, maar om te werken achter de balie. In Limmen is er een nieuw (net drie weken open) fitnesscentrum ‘Full of Life’ (betekent: midden in het leven staan) open en ik mag achter de balie zitten: lidmaatschappen en drankjes verkopen, schoonmaken, brieven schrijven en de telefoon opnemen. Het is erg leuk werk en er is de mogelijkheid dat ik straks gratis kan krachttrainen in dit fitnesscentrum. Dan moet ik eerst contact opnemen met een man in Amsterdam die schema’s (voor krachttraining) maakt voor zwemmers. En natuurlijk is alles in overleg met trainer Ben Lap. Eerst maar eens rustig opbouwen en dan kijken we wel. Maar studie blijft toch ook belangrijk, want er zijn slechts weinig mensen die alleen kunnen leven van het zwemmen.

Morgen weer een zwemlog: mijn vrije dag (geen school), de vrijdag.    


Hollandswimming zwemlog woensdag 19 september

Vanmorgen werd ik weer om ongeveer 7 uur wakker en dus had ik nog even de tijd om wat dingen te doen, zoals het logboek invullen. Eerst mijn hartslag liggend in bed: 53 slagen per minuur. Dan mijn hartslag staand naast mijn bed: 69 slagen per minuut. Als het verschil tussen deze twee waarden hoger is dan 20, dan is er wellicht sprake van overbelasting. Wel merkte ik deze ochtend hier en daar spierpijn: in mijn armen, nek en een rare spierpijn op de zijkant van mijn knieholte. En dat nog wel van 2 keer trainen bij het Y!!! Helaas was er deze dag geen trainen. De reden: omdat de politie in het Floraparkbad zwemwedstrijden hield (misschien komen de uitslagen op zwemkroniek, wie weet…). Nadat ik was opgestaan ook even gewicht proberen te wegen, maar de weegschaal deed het niet (echt waar!!!, geen smoes, de batterij was gewoon op).  

Eindelijk een keer niet in de regen naar station Castricum gefietst. De man die op het perron normaal de Spits uitdeelde was er niet, dus ik pakte maar de Metro. Daarin stonden natuurlijk de plannen van de regering, maar daarin stond ook een foto met een originele tekst erbij. Elke dag kunnen lezers namelijk een tekst schrijven voor bij een foto. Ik besloot een keer mee te doen, door een mailtje te sturen naar de redactie. Wie weet staat mijn commentaar in de Spits, we wachtten af. Ik was een uur voor de eerste les aanwezig, want ik neem altijd voor de zekerheid een trein eerder zodat ik niet te laat kom. In dat uur even wat rechten gelezen: over ondernemingsrecht en arbeidsrecht, hele droge stof, maar toch best wel interessant.

 10.25: mijn eerste les van de dag begint: VCS (Vaardigheden, Communicatie, Schriftelijk). We moesten een waaierschema maken die in het teken stond van ons project (een businessplan schrijven voor amateur voetbalvereniging die eerste divisie wilt spelen). Ons waaierschema werd goedgekeurd en verder behandelde Peter Sep (de leraar) nog de inleiding en de opbouw van een goed rapport. Gelukkig stopte de les eerder waardoor we nog tussendoor konden eten, want de Hogeschool heeft geen centrale middagpauze om

 12.00 uur. Het werkcollege rechten was een beetje saai. Er werd alleen maar wat herhaalt. Maar door dat rechten krijg ik wel pijn in mijn rug (een basisboek rechten van 900 blz + een wettenbundel = slecht voor je rug)(de rugtas woog vandaag 8 kilo!!!!). Na het werkcollege nog even aan de investeringsbegroting en het financieringsplan voor het project gezeten. Al met al een niet te lange dag op school en om half 5 was ik alweer thuis.                

Toch raar: een zwemlog die alleen maar over school gaat. Ik vind dat een zwemlog geen zwemlog is als er geen zwemmen in voorkomt, dus daarom wil ik even aandacht vestigen op hetvolgende verhaal dat ik op zwemkroniek las. Het Dutch Channel Swimming Team (bestaande uit 4 huis-tuin-en-keuken-zwemmers) heeft met succes het Kanaal overgezwommen in zo’n 13 uur. Een prestatie van formaat vind ik, heel erg knap dat je met 4 niet-wedstrijdzwemmers uiteindelijk de oversteek waagt (!!!!!) en haalt (!!!!). In het artikel staat tevens dat deze zwemmers volgend jaar individueel de Oversteek gaan wagen in het kader van een goed doel (Right to Play). Dat is toch een mooi initiatief van die zwemmers en heel erg dapper dat ze het ook individueel aandurven. Ik wil ooit ook nog eens het Kanaal over. Er is alleen een groot struikelblok: de kosten en het organiseren van de oversteek. De oversteek van het Kanaal kost minimaal 10.000 euro, dus eigenlijk moet je wel een sponsor zoeken / hebben. En daarnaast moet je keihard voor de oversteek trainen, want deze oversteek wordt ook wel beschreven als de ‘Mount Everest’ voor marathonzwemmers: een zware tocht door de getijden. Ik heb nu twee keer het IJsselmeer overgestoken, maar dat is toch heel anders dan zo’n tocht van Frankrijk naar Engeland (of andersom). Het neemt niet weg dat ik het ooit (misschien over 5 – 10 jaar) wil proberen. Waarom dan? Het is de uitdaging en de kick van het halen van de oversteek die het mooi maken. Dat was dan mijn ZWEMlog. Morgen weer een bijdrage van mij.

Dinsdag 18 september: de derde dinsdag van september, de dag dat de regering zijn (financiele) plannen bekend maakt aan het volk. Maar voor mij gewoon de dag van de tweede training bij het Y en de dag van de hoorcolleges op de Hogeschool.

 Vanmorgen was ik iets te laat opgestaan waardoor ik allemaal dingen vergat. Ik vergat te ontbijten, mijn flippers voor vanmiddag mee te nemen, een foto-toestel (om foto’s te schieten van de training voor de zwemlog), geld om de wedstrijdtas van het Y te betalen, het logboek dat Ben Lap gisteren gaf in te vullen, en nog een paar dingen voor school.  Ik werd pas om tien voor acht wakker en mijn trein ging al een half uur later, dus het was even haastten.

 In de trein lekker aan het opdrogen, de Spits lezen en ondertussen Guus Meeuwis (- dansen aan zee) te luisteren met mijn mp3-speler. Een 35 minuten later kwam ik op school aan en ik had nog even tijd om uit te rusten, een uurtje, voor mijn volgende les. Na het consult bij de inhoudsdeskundige (van het project businessplan) was het tijd voor 2 uren achter elkaar hoorcollege.

Vandaag waren de hoorcolleges erg rommelig. Als eerste het hoorcollege rechten, veel herrie in de zaal en zegt opeens de leraar: ‘Zo heb ik het nog nooit meegemaakt jongens, dat het zo druk was in een hoorcollege, niet te geloven, zo weinig respect voor je medeleerlingen.’ Daar heeft hij een punt mee. Het werd zo erg dat hij even later zei: ‘Nou, jongens, ik stop ermee’. Maar we moesten wachtten op hetvolgende hoorcollege bedrijfseconomie. Ook dat hoorcollege was een rommeltje. De beamer had rare toeren en daardoor konden de sheets niet worden weergegeven. En dat terwijl er financiële overzichten (liquiditeitsbegroting, eindbalans) werden behandeld. De leraar probeerde er nog wat van te maken, maar dat hielp niet, de meeste studenten zaten te kletsen, tekeningen te maken of gewoon te slapen.   

Om 15.50 ging ik langzamerhand naar de training. Eerst met de trein (is toch wat sneller dan de metro van gisteren) en daarna weer de bus pakken. Achterin kwam ik bekende Y-zwemmers tegen: Jan-Willem van der Graaf en Tom Verbeek. Even gekletst over zwemmen en andere dingen en naar het zwembad lopen vanaf de bushalte in Amsterdam-Noord. Buiten zat Danielle uit den Boogaard al op een bankje en langzaam kwamen ook de andere ‘eitjes’ (Y-tjes) binnendruppelen (en de trainer Ben Lap). Vandaag stond weer een lang programma op het menu: 7300 meter. Eerst 1000 meter inzwemmen en daarna benen met flippers, armen met paddels en de eerste kern: 3 maal een 800 meter. Jan-Willem en Tom zwommen voorop en ik kon het tempo goed volgen.

Het is toch even wennen: bij OEZA bijna altijd op kop en nu als 3de zwemmer in een groep. Het laatste deel van de training, ongeveer 2100 meter mocht ik op kop zwemmen en dat ging wel goed. Misschien ging het wel te goed/ te snel. Ik heb namelijk te snel de neiging om naar Sebastiaan Reijnen te kijken, hoe hard hij wel niet traint/zwemt, maar die negatieve ‘gewoonte’ moet ik even afleren. Net als het snel zwemmen bij het inzwemmen, het inzwemmen is toch bedoeld als warming-up. Na afloop van de training toch wel zware schouders, maar morgen gelukkig geen trainen en even een dagje rust.   

Thuisgekomen een warm onthaal met een warme Hollandse maaltijd (opgewarmd door de speciaal gekochte magnetron): aardappelen met broccoli en een salade. Buikje rond, einde zwemlog dag 2.  

 


Zwemlog Hollandswimming maandag

 

Maandag 17 september 2007

Deze week heb ik de eer om voor hollandswimming.com een zwemlog bij te houden. Vorige week maandag ben ik benaderd door Rob Bartol, de man achter hollandswimming.com. Ik accepteerde de uitnodiging meteen, omdat het me toch wel heel erg leuk leek aangezien ik zelf ook een eigen weblog bijhoud (daanglorieweblog.web-log.nl).  

Even een korte introductie: ik ben Daan Glorie, 19 jaar, eerstejaars student bedrijfseconomie. Mijn grote passie is het zwemmen van lange afstanden en dan vooral het zwemmen in openwater (rivieren, plassen en kanalen). Deze week is een bijzondere week voor me: mijn eerste week bij een nieuwe vereniging. Ik heb namelijk besloten om over te stappen naar de Amsterdamse zwemvereniging het Y. Redenen daarvoor zijn onder andere dat ik meer progressie wil maken (dus meer uren in het water maken) en daarnaast zit ik nu ook op de Hogeschool van Amsterdam. Bij OEZA (Heemskerk) had ik het heel erg naar mijn zin, maar ik moest toch vaak alleen trainen in voorbereiding op het IJsselmeer. Nu heb ik de mogelijkheid om met een aantal goede zwemmers mee te trainen en onbewust train je daardoor harder. 

 Maandag, 6.30, de start van een nieuwe dag, maar ook de start van een ‘nieuwe’ zwemtoekomst. De eerste training bij het Y stond op het programma. Maar eerst nog even naar school. Opstaan, even ontbijten en daarna op de fiets in de regen naar station Castricum. Van daaruit pakte ik de intercity naar Nijmegen en jawel: de trein was weer eens overvol. Je mag tegenwoordig blij zijn dat je kan staan in de trein. Vorige week was het zo druk dat mensen opeens ook in de 1ste klas mochten zitten, gewoon omdat het zo druk was in de trein. In de trein de spits gelezen en wat opviel was de foto op de voorpagina. Een foto van een menigte mensen in Breda tussen flessen cola die tegelijkertijd door mentos snoepjes cola spuiten.

Eenmaal op school de ‘saaie’ les studieloopbaanplanning. In deze les kwam het bindend afwijzend studie-advies aan bod: een lekker onderwerp om mee te beginnen zo’n maandagochtend. ‘Slechts 5 van de 30 studenten haalt zijn propedeuse in een keer’; zegt de leraar dan, dat geeft hoop, ahummm. Na de les veel tijd besteed aan het project Businessplan (een ondernemingsplan schrijven voor een voetbalclub dat promoveerd) en nog een vergadering gehad over het project met de projectbegeleider. Na de vergadering ging mijn projectgroep naar huis, maar ik moest wachtten op de Y-training, toen dus maar nog wat huiswerk gemaakt en muziek geluisterd. Vanuit Amsterdam-Amstel de metro genomen naar Centraal en van daaruit bus 34 naar de sneeuwbalstraat.

Bij de bushalte kwam ik Evelien Sohl tegen en in de bus hebben we even gesproken over het zwemprogramma van vandaag en nog wat andere zwemdingen. Een half uur voor het begin van de training waren we al aanwezig, maar Jan-Willem van der Graaf en Tom Verbeek waren er nog eerder. Even later kwam ook de trainer Ben Lap en konden we omkleden en het zwembad in: het Floraparkbad, het bad met de groene koepel. Ben gaf ons voor aanvang van de training een logboek waarin we onze hartslag, trainingen en gemoedheidstoestand moeten bijhouden voor elke week.

Om even over vijfen de eerste meters van een nieuwe zwemtoekomst gemaakt. Na het inzwemmen een pittig onderdeeltje met 15 x 100 wisselslag elke 1.50. Daarna nog een benensetje, armensetje en een 5 x 400 meter op een lekker tempo. Na afloop van de training niet heel erg moe, maar ik had wel gewoon lekker gezwommen en de sfeer is perfect om goed en hard te kunnen trainen. Wat wil een zwemmer nog meer: een leuke zwemgroep, niet te warm water, een 50-meterbad waarin je met 5 zwemmers zwemt en een aardige trainer.

Een geslaagde eerste training dus. Met de bus terug naar Amsterdam Centraal en toen was het rennen naar de trein. ‘Gelukkig, ik kon hem nog net halen, anders moest ik een half uur wachtten’. Het was een leuke dag, pas om half negen thuis, maar ik heb genoten van de zwemtraining bij het Y.     

Laatst aangepast ( maandag, 24 september 2007 08:03 )
 

Your are currently browsing this site with Internet Explorer 6 (IE6).

Your current web browser must be updated to version 7 of Internet Explorer (IE7) to take advantage of all of template's capabilities.

Why should I upgrade to Internet Explorer 7? Microsoft has redesigned Internet Explorer from the ground up, with better security, new capabilities, and a whole new interface. Many changes resulted from the feedback of millions of users who tested prerelease versions of the new browser. The most compelling reason to upgrade is the improved security. The Internet of today is not the Internet of five years ago. There are dangers that simply didn't exist back in 2001, when Internet Explorer 6 was released to the world. Internet Explorer 7 makes surfing the web fundamentally safer by offering greater protection against viruses, spyware, and other online risks.

Get free downloads for Internet Explorer 7, including recommended updates as they become available. To download Internet Explorer 7 in the language of your choice, please visit the Internet Explorer 7 worldwide page.