HollandSwimming Nieuws

Zondag 10 september

 Zaterdag 9 september

 Vrijdag 8 september

Voorafgaand aan een trainingskamp of toernooi heb ik vaak de gedachte een soort dagboek bij te houden. Meestal denk ik er dan niet aan, of ik stel het uit wat toch eigenlijk jammer is. Gelukkig is dit nu de vijfde achtereenvolgende dag dat ik een log bijhoud. Zoals gewoonlijk startte mijn dag om 4.47 uur en dook ik om kwart voor zes het water in. Op weg naar het zwembad waren genoeg eerstejaars studenten te zien die, verdwaald in hun eigen roes, de weg naar huis niet konden vinden. Het was alweer de laatste training van deze week, en het voelde alsof ik nooit vakantie gehad heb; totdat we een aëroob 1/ 2 set kregen en die set mij niet erg gemakkelijk afging.

Na de training ging ik weer op de fiets naar school, het was voor mij de eerste lesdag. Het rooster viel voor mij erg mee, op vrijdag heb ik maar twee uur les dus start mijn weekend om half elf.  Thuis heb ik de tijd gevuld met het opruimen van mijn kamer. Ook belde er iemand van het tv-programma ‘Sportshake’, die gaan ergens binnen twee weken filmen.  ’S Avonds ben ik met oma naar een foto-expositie geweest in een kerkje hier bij Sauwerd.  Toen papa terugkwam van karatetraining geven zijn we met ons allen ‘sterren dansen op het ijs’ gekeken.

Donderdag 7 september

 Nederland heeft haar reputatie als regen land weer waar gemaakt. Althans, in Groningen. Na de training vanmorgen regende het heel hard dus ging ik ondertussen in de hal even broodjes eten. Waarschijnlijk vonden de wolken dat ik genoeg water aangeraakt had die ochtend want het was opgehouden met regenen.

 Deze training ging ook weer goed. We hadden een 100m benen test en ik zwom een persoonlijk record, haha! Verder stond er nog een ‘lekker doorzwem tempo’ op het programma, zodat mijn wangen weer als gloeilampjes aan voelden.  

Ik hoefde pas om drie uur op school te zijn, dus ik ging naar huis fietsen. Onderweg alles behalve de snelste route gekozen. In Brazilië noemen ze een plaats met 800.000 inwoners een ‘kleine stad’, en ik verdwaal nog in Groningen met haar slechts 170.000 inwoners. Ben uiteindelijk goed – en droog – thuisgekomen.  Thuis aangekomen even rustig aan gedaan en rond een uur of één nog even naar de stad gegaan. Daarna nog even op school de ‘introductiedag’ bijgewoond, een half uur later had ik een gesprek met de sportstroomcoördinator. Samen met hem, mijn trainster en mijn moeder heb ik besloten dat ik het examen over twee jaar ga verspreiden.  

Tegen de tijd dat ik weer thuis was, was het al vijf uur. Ik heb toen mijn mama meegeholpen lasagne te maken. Na het eten ben ik nog eventjes naar mijn oma gegaan, was zoals gewoonlijk leuk!  Net nog eventjes een foto gemaakt van één van onze drie katten, Winti. Winti ligt altijd op de tv maar sinds Boedapest staat de EK-knuffel ‘Pula’ op de tv. Dat ziet er wel grappig uit, een zwarte langharige hond, en daarnaast een dikke zwarte kat.  Morgen is de alweer de laatste training van de eerste week van het nieuwe seizoen (mond vol). Ik heb deze week nog rustig aan gedaan qua trainingen, volgende week gaan we er weer tegenaan!

Wat vandaag een lange dag zou worden viel op zich reuze mee. Ik had uitgerekend dat ik op zijn minst vijftien uur van huis zou zijn. Gelukkig mochten we eerder van school zodat ik ’s middags nog even thuis was.

  ’S Ochtends was eerst training, dat ging best goed. Veel lange afstanden, althans, meer dan driehonderd meter vind ik wel lang. Daarna moest ik naar school. Ik had nog een half uur de tijd om de eerste schooldag niet te laat aanwezig te zijn. Na vier jaar heb ik nu een ‘nieuwe’ fietsroute gevonden naar school, met slechts één stoplicht! Scheelt weer wat onnodig wachten. 

 Op school kregen we gelijk een verhaaltje te horen over profielwerkstukken. Daar zijn we dan ook, nadat de klassen bekend waren gemaakt, mee bezig geweest. De hele morgen was gevuld met profielwerkstukken.  

In de tweede fase is het tegenwoordig zo, dat je heel veel zelfstandig moet werken. Dan is het je eigen verantwoordelijkheid als je iets niet op tijd af hebt. Ik was zo ongeveer de enige die een onderwerp en een plan had bedacht, dus ben op tijd naar huis gegaan.  

Thuis de tijd gevuld met (uiteraard) profielwerkstuk en nog wat ‘ontspannende’ dingen gedaan (filmpje kijken, msn’en). Al snel werd het weer tijd om richting zwembad te gaan en vervolgens weer tijd voor twee uur lang vermaak in het bad. 

 Tijdens een benenset had ik een gesprek met een trainingsmaatje over ‘vroeger toen we nog klein waren’. Over de allereerste speedo-finales, in 1999 en 2000. Was wel grappig, alle herinneringen boven halen, en vooral over de stomste dingen, die op zich niks met het zwemmen te maken hebben. Zoals bijvoorbeeld de hond van de eigenaren van onze slaapplaats in Leiden in 2000 Max heette, en dat de vloer daar los lag. Ondanks de leuke herinneringen werden mijn benen niet minder moe, maar training vier van dit seizoen was wel afgelopen.

 Dinsdag 5 september De dinsdagochtend begon, net als gisteren, weer vroeg. Om 4.47 uur ging de wekker weer af, toevallig dezelfde tijd als gisteren. Voor de begon, training keek ik op het programma. Bij kern twee stond 800m test. Ik vroeg me al af, gelijk de tweede training van het seizoen een 800m test zwemmen, maar gelukkig was het voor de personen die al eerder waren begonnen met trainen.  Toen ik weer omgekleed was ben ik op de fiets gestapt op weg naar huis.

Zoals ik gister met nieuw begon, was het fietsen (vooral door de stad) ook weer even wennen. Al die auto’s en fietsers! Toen ik bij één van de zovele ‘gevaarlijke’ kruispunten was, besloot ik mijn hand voor de verandering eens uit te steken. Het was nogal druk naast mij, voor mij en achter mij, en veel zin om onderuit te gaan had ik ook niet. Kwam toen tot de conclusie dat, met uitzondering van ikzelf deze keer, er nauwelijks meer mensen jonger dan 60 jaar zijn die hun hand nog uitsteken bij het maken van een bocht. Meestal ziet het er ook erg lomp uit, zeker als er niemand aan komt. Maar soms scheelt het een aantal boze gezichten en uitspraken waardoor je toch iemand zijn dag niet verpest! Maar goed, uiteindelijk toch heel thuis gekomen.

Ik was alleen thuis dus dacht lekker het rijk voor mezelf te hebben; computer aan, tv aan, muziekje aan, kopje thee erbij. Zelf was ik van plan even ‘flink’ bezig te gaan, dus weer met die historische scriptie bezig, vaatwasser legen, lege flessen wegbrengen en nog een aantal andere dingen. Maar op dat moment kwam oma binnen. Hebben we dus samen koffie, ik thee, gedronken. Mijn vader had vorige week heel veel appels mee naar huis genomen, dus hebben we een appeltaart gebakken (volgens ‘grootmoeders’ recept) en ook nog appelmoes gemaakt.  Toen oma weer weg was ben ik zelf bezig geweest met de scriptie en werd natuurlijk af en toe ook afgeleid door de tv en computer. 

 Ben in de namiddag met mijn moeder nog even naar de bibliotheek in Winsum (een dorp zo’n 5km van Sauwerd) geweest omdat ik zonder boeken niet echt verder kon met de scriptie. Het was al weer een tijdje geleden dat ik in de bieb was geweest, en liep naar de computer. Dan typ je daar een onderwerp in en zie je allemaal boeken over het onderwerp. Met een potlood en papiertje schreef ik alle nummers op van die boeken en liep naar de boekenrekken (als dat zo heet). Ik die nummers opzoeken, maar ‘tegenwoordig’ heeft men kleuren in plaats van nummers. Er kwam al een mevrouw die vroeg of ze me kon helpen, ik zei wat mijn probleem was, en zij zei dat er véééél meer voordelen dan nadelen aan zaten. Niet als je niet weet dat er geen nummers meer op boeken staan maar kleuren. Uiteindelijk kwam ik thuis met twee boeken, had gehoopt op meer maar ik denk dat ik het hier voorlopig wel mee red. Ik voel me nu net een omaatje met dat hand uitsteken en nummers op boeken.

Maandag 4 sept  2006