HollandSwimming Nieuws

ZATERDAG.

Vandaag was de (dubbele) opening van het open water seizoen in Nederland. Dubbel omdat er zowaar twee wedstrijden georganiseerd werden. Eén in Gorinchem en één in Vriezenveen. Nu wonen we in Breda en ligt Gorinchem zo’n beetje in de achtertuin, maar het oog was op de 10 van Twenterand gevallen: een wedstrijd over 10km in het kanaal Almelo-Haandrik. Daarnaast is deze organisatie een waar zwemfeest en ging dus het hele gezin mee naar de Achterhoek. Nou ja, heel gezin…. Onze kleine man Jordi mocht met oma en opa mee naar de camping in Zeeland en feestbeest Martine had afgemeld, omdat mevrouw drie feestjes had. Met begeleider Rob vertrokken we dus rond half tien richting het Oosten van het land en na een weinig voortvarende rit met veel en in mijn ogen ook traag verkeer, arriveerden we 2 uur later in Vriezenveen.

De omstandigheden ware toch bijna perfect: een boventemperatuur van 24 graden en het water zo’n 20 graden. Voor de jongste dochter Katja was het haar eerste wedstrijd, die ik helaas niet kon meemaken, want dat was precies tijdens de 10km. Jammer, maar ik hoorde dat ze zich kranig verweerde. Tijdens het zwemmen had de kleine dame slapende vissen gezien ;o). Maar zelf vond ze de zeepbaan wel heel cool. Ondertussen was de tien kilometer al van start gegaan en verliepen de eerste kilometers rommelig. We lagen met een flinke kopgroep bij elkaar: Sebastiaan, Koen, Mark en ik bij de heren, aangevuld met de dames Bianca en Evelien. Na zo’n 4km versnelden Sebastiaan en Koen en omdat er gelijktijdig gedronken werd ontstond er een splitsing in de groep. Op de helft lagen de twee heren een halve minuut voor. Maar Evelien zette de achtervolging in, waardoor Mark moest afhaken. Bij zes kilometer lagen we plots weer bij Sebastiaan en Koen en meteen na de tweede foeragering lieten Evelien en ik de anderen achter ons. Weliswaar trok Evelien er flink aan (en dat mag ook wel gezien de geleverde trainingsarbeid), maar ik kon vrij gemakkelijk volgen. Op 9km trok ik dan ook naast haar om vervolgens op 500m van de finish afscheid te nemen. Het werd voor mij een bijzonder moment; natuurlijk dat ik als eerste aantikte, maar een tijd van 2 uur 9 minuten en 36 seconden had ik nooit van zijn leven verwacht.

Jammerlijk zitten er ook wat negatieve kanten aan een verhaal. Zo wil ik mijn begeleider Rob excuses aanbieden voor het onwelvoeglijke taalgebruik van begeleiders van andere zwemmers. Zorgelijk is dat deze mensen ook nog eens als jury te boek staan en wat dat betreft mijns inziens een voorbeeld functie hebben. 

Daarnaast wil ik natuurlijk trainer Wim Schelvis bedanken. De laatste tijd hadden we toch regelmatig uitwisseling over het oude lichaam, maar we weten nu waar het toe in staat is. En dat al op dit moment van het seizoen. Dat kan dus nog heel mooi worden.

 Uiteindelijk wil ik Rob Bartol veel succes wensen met zijn site (hollandswimming.com) en bedanken voor de kans om een week lang wat verhaaltjes te leveren en een stukje van de open water zwemsluier op te lichten. Ik vond het leuk om te doen!

VRIJDAG 16 juni 2006.

Het leek wel of Nederland de hele dag leefde naar het duel tegen Ivoorkust. Al vanaf de ochtend stonden er files aan de grens waar de polizei de fanatieke oranje aanhang aan een nauwkeurige controle onderwierp. Maar ook al vroeg in de middag ontstonden al snel files doordat forenzen vroeger dan anders huiswaarts keerden. Overigens bleek niet iedereen op tijd aanwezig voor de aftrap om 18 uur, want toen stond er nog bijna 180km file. Tja en wat doe je dan als het 18 uur is….. dan ga je gewoon trainen! Immers morgen (zaterdag) staat er een 10km op het programma en daar wil je toch goed voorbereid aan de start staan. Enig probleem was het vinden van “oppas”, maar snel bleek dat mijn begeleider op de 10km geen voetbal fanaat is en zijn pupil wel uit de nood wilde helpen. Rob bedankt!

Dus op precies 18.00 uur kon ik in de Galderse Meren (17 a 18 graden) een rustig programma gaan afwerken. Trainer Wim vond het vandaag niet nodig om harder dan 60% te gaan, maar wel zo’n 2 uur bezig te blijven. En een twee uur die onder een lekker zonnetje absoluut niet vervelend verliep, waarbij het laatste half uur dweilend volbracht werd met het gevoel dat ik er klaar voor ben.

Vandaag is ook de NJK in Amsterdam begonnen en wordt daar hard gezwommen met de verschillende BJP’s tot gevolg. Natuurlijk viel de verbetering van de 50m vrije slag door Brabander John Verhagen het meeste op. Niet zo zeer door de puike prestatie van 92-er John, maar wel door zijn voorgangers: Pieter vd Hoogenband (gezwommen in het geboortejaar van Verhagen) en mijn leeftijdgenoot Hans Kroes met een tijd uit 1979. Kroes was daarna de eerste Nederlander die de 50 seconden grens doorbrak op de 100m vrij in een 25m bad.

 
Voor het geval dat iemand het gemist heeft: Oranje heeft gewonnen van de sterke Ivorianen en zijn nu al geplaatst voor de achtste finale en die is in ieder geval pas om 21.00 uur.

 Donderdag 15  juni 2006

DONDERDAG.

Wat leven we toch een raar kikkerlandje. Worden maandag en dinsdag tropische temperaturen gehaald, amper twee dagen later staat er een frisse wind en zitten we met amper 15 graden Celcius nog net op de helft van de temperatuur. Het zijn de omstandigheden waar je als open water zwemmer in Nederland wel degelijk rekening moet houden en dat is toch ook het mooie ervan. Nu had ik iets van 7 km op het programma staan met veel rustig en op techniek zwemmen en mocht mijn begeleidingsteam (lees: gezinsleden) dus van 18 uur tot 20 uur zich proberen te vermaken aan de waterkant. Iets waar ze over het algemeen niet zo’n moeite mee hebben, maar waar je als zwemmer ook wel heel dankbaar voor bent. Want alles loopt op een dag als vandaag strak in het schema: 07:15 uur opstaan, 07:30 uur ontbijten, 08:30 uur werken, 12:30 uur lunchen, 13:00 uur werken, 17:20 uur eten, 18:00 uur trainen, 20:30 uur eten, 21:00 uur relaxen, 22:30 uur slapen. Maar een strakke planning en goede regelmaat geldt voor elke serieuze zwemmer / sporter al is het natuurlijk niet zo zwart / wit als dat het er zo staat. Als ik in mijn geval kijk is werken ook plezier en ontspanning en is trainen ook ontspanning en plezier.

Toevallig liep ik vandaag ook tegen de discussie aan over de selectie criteria voor het open water zwemmen aan. Mijn mening is dat je eerst en vooral van jezelf uit moet gaan en zeker voor het open water zwemmen. Opname in een nationale selectie heeft pas zin, indien een zwemmer zelf alle voorwaarden heeft in kunnen vullen. Zo heb je minimaal per week 20 uur trainingsfaciliteiten nodig, waar specifiek op lange afstanden getraind wordt. Wat dan nog overigens een toegevoegde waarde is van een nationale open water selectie, kan ik niet kwantificeren. Natuurlijk kennis uitwisseling, maar 4 uur op 120 uur zal niet echt bijdragen aan de ontwikkeling van een top open water zwemmer. Naast de natuurlijke aanleg voor zwemmen, zal de open water zwemmer zeker een flinke partij ambitie moeten hebben. Je hebt namelijk te maken met de grillen van moeder natuur en vooral die van je tegenstanders ;o). Zo formuleerde Ton Brouwer, oud topzwemmer open water en Kanaalbedwinger in 1979, het open water zwemmen als volgt: Het is de mooiste tak van de zwemsport, waarin alle facetten naar voren komen: duurvermogen, snelheid en taktiek.

Persoonlijk geloof ik zeker in een aparte (commercieel) open water team, zoals Guido Robertz voorstelt, echter of dat TWN moet zijn, lijkt me voorbarig. Immers zijn vorig jaar Maarten en Alex niet uit TWN gestapt? Gelukkig staat open water zwemmen op de Olympische kalender en krijgt het nu in de officiele kringen meer de aandacht dan voorheen, maar vooralsnog is en blijft het een ondergeschoven kindje.
 

WOENSDAG 14 juni 2006.

Toen ik woensdagochtend mijn ogen opende, realiseerde ik meteen dat het inzwemmen net voorbij was. Warmte, vermoeidheid, rondspokende kinderen of welk excuus dan ook ik blijf het rot vinden om een training over te slaan. Na een half uurtje balend ronddraaien het bed uitgestapt om de dagdagelijkse rituelen (ontbijten, douchen, scheren, aankleden, lunch klaarmaken) uit te voeren. Net voor ik de deur dicht trek, druppelen de eerste gezinsleden de woonkamer binnen. Als men op mijn werk ook al verbaasd reageert, blijk dat ik toch wel vroeg ben, maar gezien de discussies omtrent de WK-pool zeker geen sinecure. Door werk, alle trainingen en allerlei andere zaken kom ik helemaal niet toe aan het kijken van WK voetbal. Wel jammer, maar dat is nu eenmaal de keuze.  

Voor vandaag had ik ook de middag vrij genomen om te kunnen trainen (weer zo’n keuze). De oudste dochter had namelijk een ouder informatie avond op haar nieuwe school, waardoor het trainen erbij in zou schieten. Niet dus en iets voor drieën vertrok ik dan ook naar Wolfslaar, omdat die optie voor dat moment het beste te organiseren bleek. Bij het waarnemen van de watertemperatuur a 28 graden en de rondom de badkuip rondspringende jeugdigen zakt de moed een beetje in mijn schoenen. Snel een heel dom besluit genomen. Zo lang ik namelijk al zwem raad ik zwemmers ten zeerste af om alleen in open water te gaan zwemmen en wat doet deze …...? Ja wel, hij gaat helemaal alleen in de Galderse Meren zwemmen, waar ondertussen het hemelwater met bakken naar beneden viel. Maar ondanks alles heb ik een heerlijk programma weg gezwommen. Trainer Wim had namelijk nog een kleine aanpassing aangebracht (dat krijg je als je je verslaapt) en vond het noodzakelijk om deze week wat lactaat te laten produceren. Volle bak sprinten in open water tijdens een regenbui is een hele leuke ervaring. Aan de andere kant lange langzame stukken in de Galderse Meren is een absoluut genot. Galder rulez! 

Iets voor zevenen fiets ik samen met de oudste dochter naar haar toekomstige nieuwe school om als toekomstig brugklas ouder geinformeerd worden over het komende schooljaar en het daarmee gepaard gaande wel en wee van kind als ouder. De twee belangrijkste aandachtspunten naast natuurlijk het onderwijs zelf waren de uitgangspunten respect en veiligheid. Hierdoor moet het kind zich thuis voelen op deze school. Nou papa Joost deed dat al bij binnenkomst in het gebouw, ook na ruim 20 jaar terugkeer.